Nerwica

Nerwica - leczenie nerwicy - Zaburzenia nerwicowe zwane potocznie nerwicami - grupa zaburzeń psychicznych o bardzo rozmaitej symptomatyce, definiowana jako zespoły dysfunkcji narządów, psychogennych zaburzeń emocjonalnych, zakłóceń procesów psychicznych i patologicznych form zachowania występujących w tym samym czasie i powiązanych ze sobą wzajemnie.

Charakterystyczne jest to, że chory często zdaje sobie sprawę z absurdalności swoich objawów (natręctw, fobii) czy braku podstaw swoich objawów somatycznych, jednakże zmuszony jest do ich powtarzania. Między innymi ta cecha - krytycyzm wobec swoich objawów - różni nerwicę od psychozy.

Co to dokładnie jest ta nerwica ?

Nerwica jest terminem potocznym. W najnowszej klasyfikacji chorób obowiązującej aktualnie w Europie nie używa się już tej nazwy. Mówi się w tym przypadku o zaburzeniach nerwicowych (lękowych), które mogą występować pod różnymi rodzaju postaciami.

Jest to oczywiście specyficzna i przykra reakcja obronna organizmu na sytuacje stresowe, zwłaszcza te bardzo przewlekłe. Nerwica jest zaburzeniem, które znacząco utrudnia a nawet bardzo często wręcz uniemożliwia prawidłowe funkcjonowanie człowieka w życiu społecznym, zawodowym lub rodzinnym.

W zaburzeniach nerwicowych dominującym objawem jest lęk (dlatego używa się również pojęcia zaburzenia lękowe). Lęk, którego w sposób racjonalny uzasadnić się nie da.

Lęk w nerwicy może mieć różnego rodzaju oblicza np. panika, martwienie się, kołatanie serca, kula w gardle, zawroty głowy, obawa przed śmiercią, zasłabnięcia. Zachowanie wtedy chorego, choć może być znacznie zaburzone, mieści się zazwyczaj w „granicach tzw. normy”, jednak lęk, który nie ma przyczyny jest dla otoczenia czymś teatralnym a nawet śmiesznym.

Należy dodać, że nie każda sytuacja stresowa często doprowadza do nerwicy.
Wystąpienie nerwicy zależy zarówno od siły i rodzaju urazu psychicznego, jak i osobniczej odporności układu nerwowego i cech osobowości danego człowieka. Prawdopodobieństwo zachorowania zwiększa jego stresogenny tryb życia czy też ogólne przemęczenie organizmu.

Co jest powodem występowania nerwicy (zaburzeń nerwicowych)?

Powody występowania nerwicy bogą być różne. Najczęstszymi są przyczyny psychologiczne takie jak urazy psychiczne, których doznajemy w życiu, różne wydarzenia bardziej lub mniej stresujące, zwłaszcza te dłużej trwające, kłopoty w pracy, w domu. U części osób można mieć również na to związek czynniki dziedziczne lub wychowanie się w lękowej atmosferze rodzinnej.

Niektórzy chorzy mówią np. "moja mama lub tata zawsze czegoś się bali, wszystkim się przejmowali, bez przerwy chuchali na zimne, starali się nie dopuścić do zagrożenia".

Zaburzenia nerwicowe tak jak wszystkie inne choroby powinny być oczywiście leczone. Same raczej nie miną, a zwykle jest tak, że objawy się nasilają. Leczenie nerwicy polega na psychoterapii, a gdy objawy są już szczególnie nasilone, również farmakoterapii. Do farmakologicznej terapii lęku służą przede wszystkim leki przeciwdepresyjne.

Leki przeciwdepresyjne działają z pewnym opóźnieniem. Zazwyczaj są dobrze tolerowane i nie powodują uzależnienia. Leczenie zaburzeń nerwicowych jest procesem długotrwałym, a przedwczesne przerwanie kuracji może spowodować powrót objawów choroby.

nerwowość, poddenerwowanie, histeria, przygnębienie, niepokój, lęk, panika, smutek, złe samopoczucie, fobie, psychozy, irracjonalne zachowanie, pocenie się, kołatanie serca, omdlenia, dreszcze, uczucie dławienia w gardle, leki, lęk przed śmiercią,