Wybierz temat choroby



Wybierz temat choroby

Wybierz temat choroby
Dziecięce porażenie mózgowe

DZIECIĘCE PORAŻENIE MÓZGOWE


 


Porażenie mózgowe to choroba polegająca na paraliżu albo osłabieniu górnej części mózgu.


Chory nie może kontrolować pracy mięśni i poprawnie wykonywać ruchów.


Porażenie mózgowe jest spowodowane defektem mózgu. Najwyraźniejszymi oznakami fizycznymi choroby są nieskoordynowane, gwałtowne ruchy głowy i zaburzenia mowy. Czasami specjaliści nazywają chorobę tę spastycznością, choć określenie to odnosi się przede


wszystkim do jednego z jej objawów, a mianowicie wzmożonego napięcia głównych mięśni kończyn. Porażenie mózgowe nosi też nazwę choroby Little'a. Jest to właściwie zespół dolegliwości różnych rodzajów i o rożnym stopniu zaawansowania.
U chorych dotkniętych porażeniem mózgowym mogą wystąpić zróżnicowane objawy. U niektórych pojawiają się zaburzenia w funkcjonowaniu mózgu, które poza niesprawnością fizyczną prowadzą czasem także do upośledzenia procesów umysłowych. Czasami występują


u nich trudności z uczeniem się albo niedorozwój umysłowy, jednak niektórzy pacjenci wykazują normalną albo nawet wyjątkową inteligencję, a są niesprawni fizycznie. Niektórzy chorzy mają kłopoty ze wzrokiem lub słuchem. Ze względu na wyjątkowo duże zróżnicowanie objawów uważa się, że jest tyle odmian porażenia mózgowego, ilu jest ludzi dotkniętych tą chorobą.
Porażenie mózgowe może rozwinąć się w okresie życia płodowego, na skutek uszkodzeń powstałych w czasie porodu lub wkrótce po nim, jednak często dopiero po upływie kilku lat widać, jak jest rozległe.


Przyczyny


 


Nie w każdym przypadku daje się określić przyczyny choroby. Może ona wystąpić po infekcji płodu w macicy, na przykład wirusem różyczki czy cytomegalii. Czasami łożysko, które zaopatruje rozwijający się płód w tlen i składniki pokarmowe, nie funkcjonuje prawidłowo.


Przyczyną może być długi, trudny poród, podczas którego dziecko nie otrzymuje wystarczającej ilości tlenu. Iniekcje w okresie okołoporodowym, takie jak na przykład zapalenie opon mózgowych czy zapalenie mózgu, także należą do potencjalnych przyczyn wystąpienia porażenia mózgowego.
Wspólną cechą wielu przypadków jest prawdopodobnie niedotlenienie mózgu dziecka przez dłuższy czas.
Porażenie mózgowe w zasadzie nie jest chorobą dziedziczną. Występuje we wszystkich grupach etnicznych.
Rozróżnia się trzy główne rodzaje tej choroby, w zależności od tego która część mózgu została uszkodzona. Chorzy na spastyczne porażenie mózgowe mają napięte, skurczone, ale słabe mięśnie. Ich kończyny i tułów są sztywne. Pacjenci mają trudności z panowaniem nad


kończynami, czasami wykonują nie zamierzone, nieskoordynowane ruchy. Częścią mózgu zaatakowaną przez chorobę jest kora mózgowa (tzw. istota szara) zewnętrzna pofałdowana okrywa mózgu. Ten rodzaj porażenia mózgowego występuje w około czterech piątych przypadków.

Ruchy mimowolne


 


Ludzie chorzy na atetoidalne porażenie mózgowe nie potrafią zapanować nad mimowolnymi ruchami swoich kończyn. Chorobą dotknięte są zwoje podstawne, usytuowane głęboko w mózgu, które normalnie pomagają w wykonywaniu płynnych, skoordynowanych ruchów.
Ataktyczne porażenie mózgowe jest przyczyną kłopotów w utrzymywaniu równowagi i prawidłowej pozycji ciała; ruchy chorych są gwałtowne i nieskoordynowane. Mówienie często sprawia im trudność. Choroba dotyka w tym przypadku móżdżek, tylną dolną część mózgu.


Ogólny model choroby



Chociaż porażenie mózgowe występuje, w różnych postaciach, wiele przypadków chorobowych ma wspólne cechy. Pierwsze oznaki dają się zauważyć przy porodzie albo w pierwszych miesiącach życia. Wczesnym objawem może być ze sztywnienie kończyn, które zaczynają też ustawiać się w dziwny sposób. Noworodek mało się rusza zwykle zaczyna chodzić i mówić znacznie później niż jego rówieśnicy.
Paraliż może obejmować jedną część ciała (porażenie połowicze - hemiplegia), same nogi (porażenie kończyn dolnych - paraplegia) głównie nogi ale także ramiona (porażenie obustronne - diplegia) albo wszystkie cztery kończyny (porażenie czterokończynowe - quadriplegia).


Frustracja


 


Dziecko z porażeniem mózgowym nie potrafi wykonywać skoordynowanych ruchów i nie może poznawać otaczającej go rzeczywistości, zwłaszcza jeśli chorobie towarzyszą  wady wzroku czy słuchu. Prowadzi to do narastającej frustracji, szczególnie jeśli chory ma


normalną lub nieprzeciętną inteligencje. Frustracja jest źródłem zaburzeń emocjonalnych.
W wielu krajach, także w Polsce, noworodki rutynowo bada się po porodzie i przy okresowych badaniach, dzięki czemu wcześnie można wykryć oznaki porażenia mózgowego.


Wczesne rozpoznanie szansę rozpoczęcia  właściwej terapii zmniejszającej liczbę objawów choroby lub łagodzącej je we wszystkich przejawach - fizycznym, umysłowym i emocjonalnym.
Aby nie przeoczyć nowych objawów choroby i jak najwcześniej rozpocząć ich leczenie, dzieciom z porażeniem mózgowym powinno się regularnie badać wzrok, słuch i rozwój umysłowy. Duże znaczenie mają także porady i pomoc rodzicom.

Sposoby leczenia


 


Porażenie mózgowe ma wiele różnych postaci, a zatem istnieje wiele sposobów leczenia poszczególnych przejawów choroby. Leczenie wad fizycz-nych obejmuje fizjoterapię i ćwiczenia fizyczne, które pacjent może wykonywać w domu i w przychodni, czasem specjalistycznych ośrodkach. W kuracji tego typu nacisk położony jest na uaktywnianie dotkniętych chorobą kończyn w celu zapobiegania, w nadziei, że dziecko nauczy się chodzić, mówić i jeść. W niektórych przypadkach pomocne okazują się leki rozluźniające mięśnie. Czasem przeprowadza się zabiegi chirurgiczne pozwalające na uruchomienie chorych


sztywnych kończyn.


 


 


Wzrok i mowa


 


Mówienie, a tak że umiejętności odżywiania się, może poprawić terapia narządów mowy, nie którym dzieciom są potrzebne aparaty słuchowe, często także okulary. Niektóre wady wzroku  wymagają zabiegu chirurgicznego. Aby kondycja emocjonalna dzieci chorych na porażenie mózgowe nie pogarszała się potrzebują one wsparcia i zachęty do wysiłku ze strony rodziny, przyjaciół i personelu medycznego. Od czasu do czasu niezbędny jest kontakt chorego dziecka z lekarzem psychiatrą lub psychologiem.


 


 


Niezależność życiowa


 


Dzieci z łagodnym porażeniem mózgowym, których inteligencja nie odbiega od przeciętnego poziomu. Często chodzą do szkół integracyjnych, a następnie prowadzą samodzielne życie. Aby ułatwić im wykonywanie codziennych czynności, produkuje się różnorodne urządzenia


i przedmioty, od specjalnie zaprojektowanych naczyń i sztućców do urządzeń wbudowanym mikroprocesorem. Dzieci dotknięte dużą niesprawnością fizyczną, ale normalnie rozwijające się umysłowo, zwykle chodzą do szkół i do ośrodków rehabilitacji dla niepełnosprawnych. Współczesna technologia umożliwia porozumiewanie się ze światem zewnętrznym i, w większości przypadków, pozwala zachować względną niezależność w dojrzałymżyciu.


 


 


Upośledzenie umysłowe


 


Dzieci upośledzone umysłowo zwykle uczą w szkołach specjalnych. Osoby dotknięte poważną niesprawnością fizyczną i umysłową trzeba otaczać opieką przez cale życie. Wiele szpitali, szczególnie w krajach rozwiniętych dysponuje dziś specjalistycznym sprzętem medycznym, zapewniając kobietą w ciąży lepszą opiekę. Dzięki badaniom prenatalnym prostsze i skuteczniejsze stało się, wczesne wykrywanie takich schorzeń jak porażenie mózgowe.


 


 


Źródło: wojgorz.w.interia.pl


 


 

Autor: olinka1988
1 2 3 4 5
Już oceniłeś ten Artykuł.
Średnia ocena: 3.5
Aby dodać komentarz musisz być zalogowany

STATYSTYKI

zdjęć7531
filmów412
blogów169
postów49360
komentarzy4151
chorób511
ogłoszeń21
jest nas18501
nowych dzisiaj0
w tym miesiącu6
zalogowani0
online (ostatnie 24h)0

Nasze-choroby.pl to portal, na którym znajdziesz wiele informacji o chorabach i to nie tylko tych łatwych do zdiagnozowania, ale także mających różne objawy. Zarażenie się wirusem to choroba nabyta ale są też choroby dziedziczne lub inaczej genetyczne. Źródłem choroby może być stan zapalny, zapalenie ucha czy gardła to wręcz nagminne przypadki chorób laryngologicznych. Leczenie ich to proces jakim musimy się poddać po wizycie u lekarza laryngologa, ale są jeszcze inne choroby, które leczą lekarze tacy jak: ginekolodzy, pediatrzy, stomatolodzy, kardiolodzy i inni. Dbanie o zdrowie nie powinno zaczynać się kiedy choroba zaatakuje. Musimy dbać o nie zanim objawy choroby dadzą znać o infekcji, zapaleniu naszego organizmu. Zdrowia nie szanujemy dopóki choroba nie da znać o sobie. Leczenie traktujemy wtedy jako złote lekarstwo na zdrowie, które wypędzi z nas choroby. Jednak powinniœmy dbać o zdrowie zanim choroba zmusi nas do wizyty u lekarza. Leczenie nigdy nie jest lepsze od dbania o zdrowie.