Wybierz temat choroby



Wybierz temat choroby

Wybierz temat choroby
ChorobaDysmorfofobia (BDD)
Jeżeli to Twoja choroba to dołącz do grupy chorych - dodawaj ciekawe artykuły, pisz na forum, dodawaj nowe filmy, poznawaj innych chorych. Dołącz teraz
Założyciel Marcel

Opis

Dysmorfofobia (Body Dysmofphic Disorder) to zaburzenie psychiczne charakteryzujące się subiektywnym wrażeniem zaburzenia poczucia estetyki własnego ciała, pomimo braku widocznych defektów urody. U pewnej części populacji brak akceptacji własnego wyglądu przybiera postać zaburzenia psychicznego.

Niekiedy defekt ten jest znacznie wyolbrzymiony w oczach osoby z zaburzeniem, a czasem ma charakter całkowicie urojeniowy.

Przedmiotem zaniepokojenia może być właściwie każda część ciała, najczęściej jest to skóra, kształt twarzy, stan owłosienia.

Osoba cierpiąca na dysmorfofobię podejmuje obsesyjno – kompulsywne działania mające na celu redukcję wyobrażonego defektu. Nieustannie dręczą ją natrętne myśli i przymus wykonywania określonych czynności związanych z wyglądem zewnętrznym. Wiążą się one z zachowaniami skierowanymi na maskowanie defektu oraz ciągłe sprawdzanie aktualnego wyglądu.

Charakterystyczną cechą BDD jest bardzo niska samoocena osób na nią cierpiących oraz niechęć do własnego wyglądu. Paradoksalnie – czasem bywają one postrzegane jako próżne i nadmiernie zaabsorbowane własnym wyglądem.

Podstawowym objawem zaburzenia jest głęboko zakorzenione, silne przekonanie o własnej brzydocie i nieatrakcyjności, odporne nawet na najbardziej racjonalne argumenty płynące z otoczenia. Osoba z dysmorfofobią odczuwa obowiązek, wręcz przymus, zajmowania się tym obszarem ciała, który według niej jest brzydki i nieatrakcyjny. Często prowadzi to do głębokiej depresji, mogą nawet pojawić się myśli lub próby samobójcze. Początek choroby jest trudny do uchwycenia, gdyż dzisiaj wszyscy zwracają uwagę na swój wygląd zewnętrzny. Jeśli jednak taka czynność wypełnia danej osobie większość życia, prowadzi do utraty kontaktu z otoczeniem, zamykania się w sobie, zaniedbywania dotychczasowych obowiązków, to wówczas powinno to stanowić sygnał alarmowy.

W środowisku medycznym trwa dyskusja, czy jest to odrębna jednostka chorobowa, czy też tylko zmieniony pod względem objawów rodzaj fobii. Choroba ta zaliczana była zarówno do chorób psychicznych, związanych z urojeniami, jak i do zaburzeń nerwicowych. Zgodnie z klasyfikacją ICD-10 jest to hipochondryczna, somatyczna forma zaburzeń nerwicowych związanych ze stresem. Według klasyfikacji DSM-IV to forma zaburzeń kompulsywno – obsesyjnych, charakteryzujących się przesadnym niepokojem związanym z danym defektem ciała, nie na tyle jednak silnym, by traktować je jak urojenie.

Podział na dysmorfofobię urojeniową, czyli psychotyczną i nieurojeniową, czyli nerwicową w pewnym stopniu funkcjonuje do dziś. Choroba ta rozpatrywana jest niejako na dwóch poziomach jednego zaburzenia - psychotycznym oraz niepsychotycznym.

Zaburzenie to pojawia się najczęściej w okresie dorastania lub wczesnej dorosłości. Dana osoba zaczyna wyolbrzymiać konkretny defekt swojego ciała, skupia się na maskowaniu lub usunięciu go, także chirurgicznie.

Dysmorfofobia negatywnie wpływa na funkcjonowanie społeczne chorej osoby. Może ona mieć duże problemy w kontaktach społecznych, zaburzenie uniemożliwia często tworzenie związków, a niekiedy powoduje czasową utratę zdolności do pracy. Leczenie schorzenia jest kłopotliwe i trudne, jednak w wielu przypadkach może przynieść pacjentowi wyraźną ulgę.

Szacuje się, że około 75% chorych na BDD szuka pomocy u chirurgów plastycznych, dermatologów i stomatologów. Tymczasem w leczeniu zaburzenia zaleca się stosowanie farmakoterapii lub psychoterapii, albo obu tych metod jednocześnie. Leki antydepresyjne i antylękowe mają doprowadzić do poprawy nastroju, natomiast psychoterapia nastawiona jest na podniesienie poczucia własnej wartości u chorego, dostrzeżenie przez niego wartościowych cech w samym sobie. Leczenie ma zmienić sposób postrzegania siebie oraz umożliwić normalną egzystencję i nawiązywanie kontaktów i relacji społecznych.

Następstwem nie leczonej choroby może być inne zaburzenie, takie jak anoreksja czy bulimia.

Objawy

nieatrakcyjność, brzydota, poczucie nieatrakcyjności i bycia szpetnym, przygnębienie, niefotogeniczność

czytaj wszystkie Forum choroby - ostatnie posty

Choroby, Dysmorfofobia: Leki Czy leki przeciwdepresyjne Wam pomogły? Forum główne - Dysmorfofobia  16-09-2014 15:47
Choroby, Dysmorfofobia: objawy ... Czy cierpieliście na dysmorfofobię? N ... Forum główne - Dysmorfofobia  16-09-2014 15:46
Choroby, Dysmorfofobia: Terapia Choroby, Dysmorfofobia: Jak wygląda t ... Forum główne - Dysmorfofobia  31-08-2010 09:40

czytaj wszystkie Ostatnie akrtykuły

Dysmorfobia to zaburzenie psychiczne i nie realne, negatywne postrzeganie siebie i własnej urody a raczej jej braku.


Marta ...

wszystkie Najnowsze lekarstwa

STATYSTYKI

zdjęć7542
filmów412
blogów170
postów49437
komentarzy4153
chorób511
ogłoszeń21
jest nas18519
nowych dzisiaj1
w tym miesiącu11
zalogowani0
online (ostatnie 24h)4

Nasze-choroby.pl to portal, na którym znajdziesz wiele informacji o chorabach i to nie tylko tych łatwych do zdiagnozowania, ale także mających różne objawy. Zarażenie się wirusem to choroba nabyta ale są też choroby dziedziczne lub inaczej genetyczne. Źródłem choroby może być stan zapalny, zapalenie ucha czy gardła to wręcz nagminne przypadki chorób laryngologicznych. Leczenie ich to proces jakim musimy się poddać po wizycie u lekarza laryngologa, ale są jeszcze inne choroby, które leczą lekarze tacy jak: ginekolodzy, pediatrzy, stomatolodzy, kardiolodzy i inni. Dbanie o zdrowie nie powinno zaczynać się kiedy choroba zaatakuje. Musimy dbać o nie zanim objawy choroby dadzą znać o infekcji, zapaleniu naszego organizmu. Zdrowia nie szanujemy dopóki choroba nie da znać o sobie. Leczenie traktujemy wtedy jako złote lekarstwo na zdrowie, które wypędzi z nas choroby. Jednak powinniœmy dbać o zdrowie zanim choroba zmusi nas do wizyty u lekarza. Leczenie nigdy nie jest lepsze od dbania o zdrowie.